Piše: Gideon Rahman

Govoreći o britanskoj politici ranije ove godine, viši savjetnik premijera slegao je ramenima: „Znam da smo optuženi da podmećemo jaja u korpu Angele Merkel. Ali iskreno, nemamo još jednu korpu“. 

Ove nedjelje biće izložena ograničenja te politike vezane za dodvoravanja njemačkoj kancelarki. Na samitu EU, Britanija će sebe najvjerovatnije naći potpuno nadglasanu u nastojanju da blokira imenovanje Žan-Kloda Junkera za predsjednika Evropske komisije.

Angela Merkel neće spašavati Dejvida Kamerona. U normalnim uslovima postoji istinska lična srdačnost između njemačke kancelarke i britanskog premijera. Merkel i Kameron takođe imaju slične ideje o reformi EU: oboje su ekonomski liberali koji naglašavaju konkurentnost.

Za razliku od prethodnih njemačkih lidera koji su činili malo da sakriju ogorčenost zbog Londona, Merkel je nedavno napravila emotivnu odbranu članstva Ujedinjenog Kraljevstva u EU, govoreći u Bundestagu da je „nemar zaista neprihvatljiv“ oko ležernog prihvatanja ideje odlaska Britanije.

Sve ovo stvorilo je nade na Downing Streetu da bi Merkel mogla isporučiti reforme EU koje je Kameron obećavao biračkom tijelu svoje zemlje. Prijem njemačkoj kancelarki kada je govorila na zajedničkoj konferenciji domova parlamenta u Vestminsteru prošlog septembra bio je topao, na granici ulizivačkog, sa političarima svih stranaka koji su se kezili dok su netremice hvatali svaku njenu riječ.

Ipak, kancelarkina poruka Britaniji bila je pažljivo izbalansirana. Ona bi uradila sve što je u njenoj moći da zadrži Britaniju u EU, ali ima ograničenja kod onoga što ona može učiniti. Vlada UK trenutno otkriva koja su to ograničenja. Sposobnosti gđe Merkel da sprovede zahtjeve ozbiljno su ograničene činjenicom da je u koaliciji sa socijaldemokratama.

Mnogo njemačkih medija takođe je ubijeđeno da je odbacivanje Junkrea kopanje groba evropskoj demokratiji. Prepušteni sami sebi gdin Kameron i gđa Merkel mogli bi srediti predsjedavanje Komisijom i niz drugih EU pitanja na druželjubivom ručku. U stvarnosti, oboje lidara su takođe zarobljeni u domaćim pritiscima da se postigne dogovor.

To je šteta, jer je širi osnov za anglo-njemačku saradnju u Evropi jači nego što je bio godinama. Tradicionalni francusko-njemački motor rasprsnuo se pogođen slabostima francuske ekonomije, nemoćnim, ali (za Berlin) iritirajućim predsjednikom Fransoa Olandom, pobunom protiv njemački-inspirisane ekonomije štednje.

Nasuprot tome, britanska i njemačka vlada su ekonomski bliske. Na nedavnoj Königswinter konferenciji koja je okupila britanske i njemačke političare, bila je vidljiva srdačnost između Džordža Ozborbna i Volfganga Šojblea.

Obojica su šampioni zapaljive štednje i propatili su urušavanje kejnzijanstva u svom bolu. Kako je vlada u Berlinu postala zabrinuta zbog finansijske raskalašnosti na jugu Evrope podizala je značaj zadržavanja Velike Britanije u sastavu EU, kao još jedne velike sile koja podržava konzervativnu ekonomiju i liberalne reforme.

Britanci, dugo navikli da čuvaju svoje novčanike kada putuju u Brisel, instinktivno su naklonjeni njemačkoj nevoljnosti da potpiše blanko čekove za južnu Evropu. Ali dok im je ekonomska vizija zajednička, njihove političke vizije udaljene su miljama, Britanci su alergični na ideju političke zajednice u Evropi, vjerujući da je demokratski legitimitet ukorijenjen u nacionalnim državama.

Njemački politički establišment, posebno lijevi centar, ostaje vjenčan za čak još bližu političku uniju u Evropi. Kao rezultat svega toga, argumenti oko Junkera mnogo su više od njegove spremnosti da obavlja ovaj posao.

Tvrdnja Evropskog parlamenta da ima moć da imenuje sljedećeg predsjednika Komisije aktivirala je alarme u Londonu, gdje se to doživljava kao veliki korak na putu ka federalizaciji Evrope, ali povećanje ovlašćenja EP je dugo bilo skoro religiozno načelo za većinu njemačkih političara.

Ukupnoj slici treba dodati još dva detalja. Prvo, dogovor još nije konačan. Ljevičarske evropske vlade mogle bi zatražiti relaksaciju fiskalnih pravila u zamjenu za podršku Junkeru. To bi vjerovatno bilo neprihvatljivo za gđu Merkel. Dakle, postoje male šanse da bi se dogovor mogao postići.

Drugo, pod pretpostavkom da imenovanje Junkera prođe, ovo je samo početak bitke za britansku poziciju u Evropi. Gdin Kameron i gđa Merkel će biti na suprotnim stranama ove nedjelje. No dugoročno, mogli bi stvoriti uspješan savez.

Prevod A.N.R.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s